Το γλαφυρό αφηγηματικό ύφος του πονήματος μετουσιώνει το μελετητή σε ταξιδευτή με τις ποιητικές εκφράσεις της διαδρομής που άλλοτε ηχούν όπως στη φράση: Άμον βοερόν ποτάμ’ σκίζ’ και πάει, άλλοτε ρέουν σαν το νερό, στη φράση: Εποταμίεν ας σα δάκρα και άλλοτε προβάλλουν τη λεβεντιά όπως: Ψηλέσσα γαρή άμον ραχοκέφαλον. Οι Πόντιοι και όσοι ενδιαφέρονται να μελετήσουν τα κείμενα της ποντιακής διαλέκτου θα απολαύσουν τη μαγεία της θυγατρικής τής ελληνικής γλώσσας, για την οποία, μεταξύ άλλων, ο Βολταίρος σημείωσε: Είθε η ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών.