Αύγουστος μήνας στη ΜύκονοΠόσο ακόμα δικός μου;Πόσο Αύγουστος; Στην υποθαλάσσια επικράτειά μου,απ’ το κλειστό μου παράθυροπίσω απ΄ το τζάμι του κάπτεν Νέμοσε εντοπίζωπαρά τις μεταλλάξεις σουστο διαθλασμένο φωςενός βυθού δικού μαςΣε βλέπω στις σκοτεινές σου περιοχέςμε τους αστερίες και τα θαλάμιαψάρι στο οξυπύθμενο αγγείομε κομμένο λαιμό