έρως μειλίχιος με νανουρίζει απόψεσέρνεται το δείλι στο επόμενο φωςστον ύπνο σέρνομαι υπήκοος της νύχταςη αμφιβολία δαγκώνει απαλά τα χαράματαμια σουβλιά αφυπνίζει οδυνηράδεν υπάρχεις από καιρό