Έτσι κινήσαν και περπατούσαν σαν φοβισμένες περιστέρες.Κι όπως στη Δήλο η μαμή πλησίαζε η Ειλείθυιαοι πόνοι τη μάνα σφίξανε κι ήτανε να γεννήσει.Αγκάλιασε το φοίνικα, το γόνα στήριξε στο μαλακό χορτάριμειδίασε η γης από κάτω.Με του Ωκεανού σαν έπαιζε τις βαθύκολπες θυγατέρεςμακριά απ' τη λαμπρόκαρπη Δήμητρα με τη χρυσή λεπίδαδρέποντας άνθη, κρόκο και ρόδα, όμορφουςμενεξέδες, ίριδα και υάκινθο στη μαλακή πεδιάδα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)