ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΟΓΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗ ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΤι θα γινόταν αν όλα τα βιβλία του κόσμου άρχιζαν να κυκλοφορούν ανώνυμα; Πόσα από τα αριστουργήματα του παρελθόντος θα άντεχαν, χωρίς τον “μύθο” του συγγραφέα τους; Και πόσα από τα “αριστουργήματα”, που κυκλοφορούν καθημερινά, θα είχαν την τύχη που τους κατασκευάζει το εκδοτικό μάρκετινγκ; […] Αποφασίσαμε να κοιτάξουμε κατάματα το δημιουργικό χάος που απλώνεται μπροστά μας. ‘Ετσι προέκυψε το περιοδικό ΑΝΩΝΥΜΩΣ, το μοναδικό που δημοσιεύει κείμενα χωρίς το όνομα του συγγραφέα τους, ώστε: να στρέψουμε την προσοχή των αναγνωστών και των συγγραφέων στο θεμελιακό, αλλά τραγικά παραμερισμένο, χαρακτηριστικό του κειμένου, το ύφος / να διερευνήσουμε στην πράξη τη σχέση του κειμένου με τον συγγραφέα και τον αναγνώστη / να απελευθερώσουμε το κείμενο από την εξουσία της δημόσιας παρουσίας του συγγραφέα / να απελευθερώσουμε τον συγγραφέα από την εξουσία της δημόσιας παρουσίας του κειμένου / να απελευθερώσουμε τον αναγνώστη από την ιδεολογικά προσχεδιασμένη ανάγνωση του κειμένου.