Τουλάχιστον εγώ δεν θα στερήσω τη Μούσααπ' τους παροξυσμούς που δικαιούται.Κι όποιος ακούσει, άκουσε·κι όποιος στραφεί και φύγει,κακό του κεφαλιού του.Έτσι κι αλλιώς, ο ποιητήςγνωρίζεται απ' τα δόντιαπου χώνουν τα κοπρόσκυλα των λέξεωνστο θρασύ χέρι της εξουσίας.Έτσι κι αλλιώς, ο ποιητής τεκμαίρεταιαπ' τα όνειρα που γρούζουν τα κοπρόσκυλατων στίχων στο ηλιόλουστο πλατύ της Ιστορίας.Χώρια ή μαζί, κοπρόσκυλο· εδώ ή εκεί, ο ξένος!Τι έχω να χάσω απ' τη φωνή,του Λόγου ο μετανάστης;[Από την έκδοση]