Η αδερφή μου, είναι ένα πολύ ιδιαίτερο κοριτσάκι. Πανέξυπνη -πιο έξυπνη από εμένα– χαρούμενη και κοινωνική. Κάνει φοβερές παντομίμες.Ο Θεός όμως, έκλεισε τη φωνή της, σε μια πράσινη βαλίτσα! Είμαι πολύ λυπημένος που δεν μπορώ να ακούσω τη μελωδική φωνή, της αδερφής μου…Όταν ο Θεός μας παίρνει κάτι… μας δίνει κάτι άλλο, πιο καλό και πιο δυνατό.Να θυμώνεις με τον εαυτό σου, όταν δεν βρίσκεις τρόπο να κάνεις τα αδύνατα – δυνατά.Να μετατρέπεις τις ιδιαιτερότητες σου σε χαρίσματα.