Από τη σκοτεινή σπηλιά του νου, ξεπηδά ποίηση απελευθέρωσης:Πόλεμος, μνήμη, ενοχή, ελπίδα, φως.Λέξεις που στροβιλίζονται στην τροχιά του ανθρώπινου τραύματος και της ελευθερίας.Ποίηση που δεν φοβάται να κοιτάξει μέσα.Ποίηση που δεν αρνείται τη σκιά, αλλά την κατοικεί.Ποίηση που σπάει τα δεσμά — μία λέξη τη φορά.