Υπεράνωθεν πέτρας αετός εκαθέζετο, λαγωόν θηρεύσαι ζητών. Τούτον δε τις έβαλε τοξεύσας· και το μεν βέλος εντός αυτού εισήλθεν, η δε γλυφίς συν τοις πτεροίς προ των οφθαλμών ειστήκει. Ο δε ιδών έφη: Και τούτο μοι ετέρα λύπη, το τοις ιδίοις πτεροίς εναποθνήσκειν. (Από την έκδοση)