Αιώνιο κάλλοςΣτην αιωνιότητα ταξιδεύει ο χρόνος, κι εμείς,σε ψυχοφθόρα συγκατάνευση στου πλανήτητην εξολόθρευση,άκαρπα χέρια, απαρηγόρητος πόνος,χρέος ζωής.Η ψυχή αναδεύεται στο σκοτάδι,στη μοναξιά μήπως κατρακυλήσει,σ’ επιφυλακή μπαίνει, να κρατηθείόρθια προστάζει.Θεμελιώδεις κανόνεςτους θησαυρούς του κάλλουςνα σώσουν προστάζουν,προελαύνουν, καλπάζουν,ερωτοτροπούν με το μέλλον.Αισιόδοξη είμαι, το φως θα νικήσει.