ΑκόμαΜυριάδες μαύρα όνειραμες τη χαρά με σφίγγουντραυλίζοντας το γέλιο τουςκλωνάρι των δακρύωνείν' της λαλιάς μου η λευτεριάπου η μοναξιά μανίζεικι έτσι έρχεται του αίματοςσαν πάντοτεστο στόμα μου η γλυκάδαΣκύβω ξανάστη θάλασσα γυρνώκοιτάζω στον καθρέφτηστο Ανάπλι τιδρεπάνι τραγουδάειστο Μεσολόγγι πώςτρεκλίζεις φως ακόμα