Κατά την άποψη του οικονομολόγου Robert Solow, που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ το 1956, οι οικονομικά ασθενέστερες οικονομίες θα μπορούσαν μακροπρόθεσμα να καλύψουν το χάσμα που τις χωρίζει από τις αναπτυγμένες χώρες, μέσω τns υιοθέτησης των νέων τεχνολογιών. Ωστόσο, σύμφωνα με τις προβλέψεις τns Παγκόσμιας Τράπεζας, οι αναδυόμενες οικονομίες, μαζί με την Κίνα, θα μπορούσαν να ελπίζουν σε επίτευξη εισοδηματικών επιπέδων ανάλογων των πλούσιων χωρών σε ένα χρονικό διάστημα που φθάνει τα πενήντα χρόνια. Εξαιρουμένης τns Κίνας, το απαραίτητο χρονικό διάστημα διαστέλλεται και φθάνει τα 115 χρόνια. Ακόμη πιο απαισιόδοξες είναι οι προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το οποίο εκτιμά την οικονομική σύγκλιση σε ... 300 χρόνια!Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Paul Krugman, που τιμήθηκε επίσης με το βραβείο Νόμπελ το 2008, η κύρια αιτία που οδηγεί τις αναπτυγμένες οικονομίες σε χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, είναι η σημειούμενη ανεπαρκής ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών, η κάμψη του παραγόμενου προϊόντος και η μη αξιοποίηση τns παραγωγικής δυναμικότητας, με αποτέλεσμα έναν σταδιακά αυξανόμενο ρυθμό ανεργίας με όλες τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.Πέραν των παραπάνω θέσεων, η δημιουργία πλούτου μόνο χάρη στις «φούσκες» όπως η φούσκα των εταιρειών dot.com, και η κεκαλυμμένη οικονομική σταθερότητα της δεκαετίας του '80 που βασίστηκε στο αυξανόμενο χρέος των νοικοκυριών, είχαν ως φυσική συνέπεια το ξέσπασμα τns παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Η παγκόσμια ζοφερή κατάσταση αποκάλυψε την αδυναμία των κρατών να παρεμβαίνουν αποτελεσματικά στις αγορές, προκειμένου η οικονομία να υπηρετεί στόχους κοινωνικής και οικονομικής συνοχής, στοιχεία τα οποία στις σύγχρονες αναπτυγμένες οικονομίες βρίσκονται σε σχετική ανεπάρκεια. Σύμφωνα με τον Joseph Stiglitz, επίσης νομπελίστα οικονομολόγο (2001) οι προκλήσεις της παγκόσμιας οικονομίας επικεντρώνονται στην αποτελεσματική παρέμβαση του επίσημου κράτους στις αγορές προς ενίσχυση του ανταγωνισμού κα, στον έλεγχο των ατελών μ