Το ερώτημα σχετικά με την πραγματικότητα τίθεται σήμερα από την αρχή. Στην εποχή της υποκειμενικής φωτογραφίας, στην οποία είναι δυνατό μ' ένα πάτημα ενός κουμπιού να φωτογραφίσει κανείς αφηρημένους πίνακες όμοιους με τους ζωγραφιστούς, παρουσιάζονται τα πράγματα μ' ένα πρόσωπο διαφορετικό απ' ότι πριν από δεκαετίες. Μορφή και περιεχόμενο, που παλιότερα ξεχώριζαν καθαρά, συγχωνεύονται, και σημασία δεν έχει ποιό αντικείμενο απεικονίζεται αλλά τι είδε ο καλλιτέχνης, πώς το είδε και τι έκανε απ' αυτό. Στη δημιουργική πράξη αντικειμενοποιεί ο καλλιτέχνης το υποκειμενικό του όραμα. Από την άποψη αυτή ισχύει και σήμερα ακόμη η φράση του Πάουλ Κλέε σύμφωνα με την οποία δεν ενδιαφέρει να αποδώσει κανείς το ορατό, αλλά να κάνει ορατό ό,τι δεν είναι. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)