Ο οξύρρυγχος ποιητής οσφραίνεταιαπό μακριά τις λέξεις, ψυχανεμίζεταιαμφίδρομα σήματα, σάρκες ιδεώνστήνει ηχητικά οχυράμε αμφοτερόγλωσσα νοήματααλλά ευχόρευτους ρυθμούς.Ο πλατυμέτωπος αναγνώστηςδανείζει το βλέμμα του στη σελίδααναποδογυρίζει τις σειρέςνα βρει των υπαινιγμών τις ρίζεςσε άμμο λευκή βουλιάζει.