.Ήμουν εκεί με τον αδερφό μου.Στα ρηχά, και χάρισμα περίσσιοΜ' άγγιζε βαθιά για κείνον τότε.Όταν καθαρός ήλιος στα ουράνιαΚάτω, με τα νερά ήτανε ακόμη.Μα μόλις φανήκαμε σε λίγοΜέσα στο νερό θα 'βρισκε σ' άλλοΚαι σ' άλλο, κάθε πλεξιά, κανέναΣώμα στην αρχή να περισσεύει...