Υποστηρίζω δηλαδή ότι, καθώς παρακολουθούμε τη ζωή αυτών των μεγάλων, τείνουμε να ταυτιστούμε νοερώς μαζί τους, μπαίνουμε στη θέση τους (κέρδος πρώτο για τη συνήθη αυτιστική συμπεριφορά μας), και χτίζομε με καλύτερα υλικά την Υπόστασή μας! Συμμετέχομε στα βάσανα, στον αγώνα και στις χαρές τους - κι είναι τούτο ένα σπουδαίο υποκατάστατο των ζωντανών παραδειγμάτων που τα 'χομε στερηθεί στις σύγχρονες αγχωμένες, εγωκεντρικές, ανώνυμες μεγακοινωνίες μας...