ΣΥΝΑΝΤΗΣΗστη μνήμη του πατέρα μουΣυναντηθήκαμε στις όχθες τ’ ουρανού. Πλάνιζε τονκορμό μιας λεύκας. Με ροκανίδια ύφαινε διάστικτορούχο, όπου επάνω του κεντούσαν οι μοδίστρες τωννεφών σκίουρους, πουλιά και φύλλα.Σαν έρθει η ώρα το φοράς, είπε. Ν’ απλώσεις ρίζεςμες στη γη. Να γίνεις δέντρο.