Μία στοχαστική περιπλάνηση στη ζωή, τον έρωτα, τον χρόνο και τη φθορά. Στίχοι πλημμυρισμένοι με εικόνες και συναισθήματα, χρωματίζουν μια προσωπική αναζήτηση στα βάθη της μνήμης και τις αγωνίες της σκέψης.ΣΤΑ ΤΥΦΛΑΣτα τυφλά τον ουρανό περπάτησαΆγονες ράγες στη γη κυοφόρησαΠαράλληλες ζωές, θανάτους έζησαΤάλαντα δέκα στις παλάμεςκαι οι τσέπες άδειεςΠόσο άργησα πολύ το κάδρο μου να σπάσω!ΞΕΧΑΣΕ Η ΜΕΡΑ ΝΑ ΦΟΡΕΣΕΙ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣΘέλησα κάποια μέραλαθρεπιβάτις στης ζωής μου το βαγόνι να βρεθώνα ξεγελαστεί το χρέοςΣτάθηκα κάποια μέρακόντευα ν’ αγγίξω το όνειροΚαι ήταν τότε που με πρόδωσε ο χρόνοςΧΡΩΣΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣΞεφυλλίζοντας βιβλίαπροχωρώντας σε πορείες ορφανέςβήμα-βήμαένα κομμάτι ουρανού το μερτικό μουΣε περίμενακαι ζωγράφιζα τις άστεγες άκρες των ονείρωνκι όλο έστρωνα και ξέστρωνα βιαστικάτις άτακτες σκέψεις των χαμένων οριζόντωνΣε περίμεναμε τον χρωστήρα στο κύμακι όλο μιλούσα στην ομίχληκαι σ’ ένα φεγγάρι βουτηγμένο στη φωτιάΧΑΪΚΟΥΗ ανατολήΔυο ζωές μου χρωστάειΚαι μια κλεμμένηΚαι επιστρέφειςΜοναξιά της ερήμουΜόνος και πλήθοςΌλο ανθίζωΚαταρράχτης που πέφτειςΚαι με ποτίζεις