ΚΥΘΕΡΕΙΑΣιγά θα πλέω σαν το νούφαρο του βάλτουσιγά θα παίζω μελωδία της φλογέρας,θα συνεχίσω το τραγούδι της σιωπήςπου μου το χάλασε τη νύχτα ο αγέρας.Κάνω βαρκάδα με δυο μάτια βουρκωμέναπάνω σε βάρκα που ταξίδευε σε πάρκα ονειρεμένα.Φως.Πεφταστέρι καταδύεται και χάνεται σε μια σκιάδίχως να κουβαλάει ευχές αφού αυτή τις έκλεψε,όπως έκλεψε και τον πυρήνα μιας καρδιάς που κάποτεείχε μεμβράνη.