τοπίο ξερό ξαναγεννιέταιφτύνει κατάμαυρο κουκούτσικαι ξεγελά με χρώματα γαλάζιασε σκοτεινούς καιρούς ομνύεισταυροκοπιέται ο νους θολώνειστο 'πα πως θάμπωσε ο κόσμοςγυαλί που μαύρισε η φλόγατι λίγοι που απομείναμεστο κέλυφος της γης