Θ Ε Υ ΘΑναδεύω θόλους σκοτεινούςμε τη γραφίδα περιστρέφω το φεγγάρισπέρμα αθάνατο στον γαλαξία ρίχνωδακτύλιοι τα γραμμένατον χρόνο παγιδεύουντόξο πολύχρωμο ο Λόγοςμέσα στους αιώνες.Π Ε Ρ Σ Ε Φ Ο Ν ΗΙΣτα βάθη της γης μ’ έκρυψεςκατάφερες για καιρό αθέατη να μείνωπως θα βλαστήσω μία μέραούτε που το περίμενες.Με λένε Περσεφόνηκαι ποτέ δεν αποδέχθηκατο έρεβος της μοίρας μου.ΙΙΣε αποφάσεις που πάρθηκαν ερήμην μουέφεση άσκησααν και η έδρα ήταν ευνοϊκά προσκείμενηστην άλλη πλευρά,τα ισόβια κατάφερα να μειώσωστο μισό.