ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣΦθινοπωρινά φύλλα ανερμάτιστα πέφτουν,λαμπερά , ευωδιαστάστη θέληση του ανέμου παρασύρονταικάθομαι,νοιώθω,ριγώ.Φθινοπωρινός άνεμοςχορέυει στο ξέφωτο,σαν νεράιδας φτεράασημένια,βαθυπράσινα,φωτεινάμε χλωμές δαντέλες.Ο άνεμος φυσάτο χορτάρι σαν κύμαμε παράξενα χρώματα κινείται,στα λιβάδια τα πορφυράόπου τα κιτρινόμαυρα δέντρα ψιθύριζουνκαι αντηχουν σαν μελωδία λυρική.Αγκαλιάζομαι και απο τη ζάλη ξυπνώένα σάλεμα ελαφρό,τα σύννεφα έστεκαν ψηλάτα δέντρα λυγίζουν σιωπηλάκαι ο φθινοπωρινός αγέραςστο μαγικό δειλινό,την ανείπωτη μοναξιά μου θυμάται