Ανατολή το όνομά μου, γεμάτο ζωή και φως. Μαλλιά σανηλιαχτίδες, μάτια τρομαγμένα κοιτάζουν το χθες. Φόβοισαλεύουν το μυαλό. Κουκούλι τυλιγμένο το εγώ μου,κρύβεται στα έγκατα της ψυχής μου. Μοίρα μέσα από θά-νατο και γέννα. Αγάπες και λάθη που εκδικούνται.Ντυμένη φλόγα και μετάξι παίρνω τη δερμάτινη βαρ-κούλα και ταξιδεύω ως τη Θράκη. Στο παλιό αρχοντικό πε-ριμένουν η Ευδοκία, η Σμαρώ και η Σουλτάνα. Δύσκολοτο αντάμωμα· μεταξοσκώληκες ανάμεσά μας... Αργά αργάτυλίγουν στο νήμα τους ιστορίες, σκάνδαλα, μίση καιπροσδοκίες.Αράζω τη βαρκούλα στην αγκαλιά του Ρήγα. Κάνει ζωγρα-φιά το ξεχασμένο μυστικό μου. Γράφω στην άμμο... Είναιζωές που δεν φτάνουν για εσένα. Δίπλα στο κύμα ρου-φάω τον έρωτα μέσα από τα μάτια του. Κόκκινο κρασί ταφιλιά του. Μεθύσι το πάθος του. Δένω τα χέρια μου σταδικά του και προχωρώ...