ΕΝΑ:Κοιτώντας το παρελθόν σου ανασκαλεύεις τις πέτρεςπου δεν μεγάλωσαν. Στον κόρφο τους δεν φύτρωσε λουλούδι.Στις αυλακιές τους τρέχει ακόμα το στεγνό δάκρυ σου.Οι ουτοπίες φαντάσματα με σάρκα και οστά.Τα όνειρα αμόνια που ποτέ δεν πλύθηκαν.Το αίμα χυμός ζωής χωρίς σπινθήρα.Το γεράκι αιωρείται πιο ψηλά από ποτέ.Ο γερακάρης δεν το βλέπει καθόλου πια.Έχασε τα κλειδιά απ' το γάντι του. Πως ξέρεις που βαδίζεις;Δεν θα στο πει η μοίρα, ούτε ο Θεός.Τα θραύσματα απ' το παρελθόν σουοριοθετούν το δρόμο σου. Το σπέρμα σου,άνυδρος χυμός χωρίς ελπίδα.Το σφύριγμα της ταχείας σε προσπέρασε.Όλα τελειώνουν κάποτε και ξαναρχίζουν απ' το Ένα.