ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙΜύριζε ο φρεσκοκομμένος καφές,καθώς η γαλήνια θάλασσα,εδώ και σαράντα χρόνιαγια τον έρωτα αδιαφορούσε.Η βραδιά, χωρίς φεγγάρι απόψε,φως και σκοτάδι,παράλληλα σύμπαντα.Μα, ξορκίζουντο νυχτολούλουδοκαι η λεβάντατις αιωρούμενες σκέψεις.Και εσύ, θυμάσαιτον έρωτα στην ακροθαλασσιά;Λεμονανθό μύριζε.Τώρα, μόνο η θάλασσακαι τα γαρύφαλλατην αλήθεια γνωρίζουν.