ΚΑΠΟΙΟΙ... Κάποιοι λιγοστεύουν χωρίς ανάγνωσητ’ ανοιχτό μέτωπο του κήπου,την εσπέρα της τριαντάφυλλης ακολουθίας,την αυτόχθονη μυσταγωγία του ήχουκαι τον ασίγαστο ψίθυρο της μικρής Ευδοκίας,που μερόνυχτα διαβάζει τον ορίζονταστο φρύδι της μέρας.Κάποιοι περιφέρουν ακόμητην επιτύμβια σμίλη της ποίησηςκαι τ’ αμυγδαλωτά μάτια της Πηνελόπης.Κάποιοι αφομοιώθηκαν τις αιχμηρέςπαραστάδες του λευκού τοίχουή το γλαυκό πλήρωμα του απείρουκαι λιγοστεύουν αγόγγυστατον άνθρωπο μέσα τους. Κάποιοι,της εράσμιας νιότης το σκάφανδροκρεμάσανε στο αίολο ρεύμα της ουτοπίας.Κάποιοι μετάλλαξαν την ψυχή τους-ανερυθρίαστοι νεοσσοί τροπαιούχοι-με νήπια στενάγματα χορικά,-τ’ ανιστόρητου χτες καλαμάρηδες-χωρίς αιδώ κι’ ανάγνωση,χωρίς το δίχτυ του χρόνουκαι χωρίς λυχνοστάτες.