ΟΡΟΣΗΜΟ Μαγιάτικος κάμπος, πράσινος.Οι παπαρούνες κόκκινες.Οι μαργαρίτες άσπρες. Θυμαριασμένα τα βουνάπεύκα και κυπαρίσσια.Γέλια, τραγούδια και πουλιάμε ήλιους και φεγγάρια. Πού πήγαν τώρα όλ’ αυτά;Πώς γίναν όλα ίσια;Πέτρες, τσιμέντα, σίδερα,μολυβιασμένα πρωινάχωρίς βουνίσια μυρωδιά; Πού πήγε ο παράδεισος;Πού πήγανε τ’ αηδόνια;Πού πήγαν οι αγγελικές φωνές;Τα τρυφερά τα χρόνια; Όπως μας το ’λεγες ΕΣΥ.Αυτή ’ναι η αλήθεια!Λιόλουστη μέρα η ζωή,γλυκοχαράζει το πρωίκαι σβήνει με τη νύχτα!