Πριν κάνεις τις γαλότσες σου γλάστρες, περπάτησέ τες.Γλίστρα με αυτές, κάνε τον κόσμο σπλάχνο σου.Όργωσε ουρανούς.Προτού ασπρίσουν η ψυχή και τα μαλλιά σουφρόντισε να έχουν πάρει το χρώμα της φωτιάς.Οι γαλότσες σου, να είναι πάντα βρώμικες.Ευχή σου δίνω, όχι κατάρα.Να τις ταΐζεις κοκκινόχωμα και ροζιασμένα χέριανα τις φορτώνεις ζεστά ξύλανα τις φοράς τις γαλότσες σου, να τις τιμάς.Και ύστερα να λες, εγώ με δύο κομμάτια λάστιχοξεχώρισα από τα αγάλματα και τα δέντρακαι γίνηκα παπουτσωμένος αϊτός κι έσπειρα και θέρισαμάτωσα κι άγιασα, σύρθηκα και πέταξα.Μακριά από τα λουστρινάτα, φαντασμένα παπούτσια.Κάθε τι ακριβό, στερείται ζωής.Μην τα αφήνεις να σε φοράνε σε δρόμουςαπό χαλίκια, ροδοπέταλα και ουράνια τόξα.Στα βουνά έχει την πιο κρυστάλλινη θέα.Η κομμένη ανάσα είναι ευλογία.Ό,τι είναι τακτοποιημένο και καθαρόδεν γυαλίζει σαν ζευγάρι μάτια.