Κ’ ύστερα πάλι εδώ θέτω σε κίνηση με την σκέψητον νόμο της έλξης πίνοντας αρμπαρόριζα κι αγιόκλημαΟνειρεύομαι ότι θα ονειρευτώένα ποίημα τόσο πυκνόπου οι φλόγες του Αμαζονίουθα πυρπολήσουν αυτούς που ζουνέξω απ’ το δίχτυΗ εγρήγορση ακαριαία· γραφή να ζυμώσωγια τις φαβέλες που εξορίσαμε στα σπλάχνα μαςτην άγνοια να κάμω επίγνωση τ’ αοράτου