Τις Κυριακές τα βγάζω στο δρόμο και τα χαρίζω στους περαστικούςΜα είναι λευκοί καμβάδες αποκρίνονται ξαφνιασμένοιΝαι τους λέω για να ζωγραφίσετε τα δικά σαςδεν ξέρω να ζωγραφίζω.Λέξεις εικόνεςγια ένα κόσμο που όσο φωτίζεται τόσο σκοτεινιάζει για την ελευθερία, που όσο απλώνεται τόσο λιγοστεύειγια το φόβο, που όσο κρύβεται τόσο εξουσιάζειγια το όνειρο, που όσο δοξάζεται τόσο χάνεταιγια τον άνθρωπο, που όσο μαθαίνει τόσο ξεχνάειγια το έλεος, που όσο ανασαίνειτόσο η αγάπη είναι η μόνη ελπίδα.