Το κατηγόρημα ευνουχίζει την μεγάλη ουσίακαθώς ο χρόνος σφίγγει τα περιθώρια.Η προσπάθεια φαντάζει ατελέσφορηκαι ο αγωνιστής με κόντρα τον άνεμο, ασθμαίνων,βλέπει στο βάθος το νήμα ακέραιο,πάνω από την γραμμή του τέλους.«Αφού βλέπεις την αρμονία της συνύπαρξης»,είπε εκείνη η λιμνάζουσα φωνή,μισοπνιγμένη στο βαθύ γαλάζιο της θαλασσινής αναταραχής.«Μυριάδες οι αιώνες,που ο ήλιος δεν νοιάζεται για τις λεπτομέρειες,φωτίζει όμως ανδρειωπός,χαμογελώντας με συγκατάβαση,να διαβάσεις το καθοριστικό επίγραμμα»:«Μια βόλτα μόνο απόμεινε. Φτωχή και ρακένδυτη».