«Μα που να χάθηκε,πριν από λίγο το είδα»ρώτησε το νυχτεριδομπαμπάτον Πελοπίδα η Ελπίδα,η όμορφη μακρυμαλλούσα νυχτερίδα. «Ποιο έχασες, Ελπίδα μου,και κρύβεσαι και κλαιςπίσω απ' τα μακριά σου τα μαλλάκια;»«Έχασα το ροζ, το χνουδωτό, το πιο ωραίο απ' όλα μου τα κοκαλάκια».