Όλοι οι μονόλογοι πηγάζουν απ’ την ίδια ανάγκη.Όλα τα κείμενα, η κάθε λέξηαποκαλύπτει τη σχέση σου με τους άλλουςκυρίως με τα χέρια που σε τάισαν,σε άγγιξαν ή σε προσπέρασαν.Η φωνή σου είναι ο απόηχός τουςκι ό,τι θα απομείνει από εσένα.[...]Υπάρχουν άνθρωποιπου αλλάζει το πρόσωπό τους όταν κοιτάνε κάτι όμορφο,τους έχεις παρατηρήσει;Μαλακώνουν οι ρυτίδες στο μέτωπο,γίνονται γραμμούλες που κοιτάνε προς τα πάνωκαι στα μάγουλά τους σχηματίζονται μικρές φράουλες.[...][...]Όπου κι αν πας, πάντα επιστρέφεις στο ίδιο στομάχι·[...]Το κλαδί της πορτοκαλιάςλικνίζεται επιδεικτικά μπροστά σου:έλα, μην αργείς.Θα πας;[...]