Τούτος ο κόσμος γέρασε και δεν αλλάζει άγρια η όψη του στο φως και με τρομάζει βαθιά κρυμμένη μέσα του μια αγάπη ψεύτρα υφαίνει τ’ άδικο κρυφά, έξω από τα μέτρα (Μαρίνα Δημήτρουλα) Αγαπημένο μου πουλί τώρα που αλλάξαν οι καιροί σου στέλνω με τα κύματα όλα σου τα φταιξίματα (Ηλιάννα Λυκούδη) Μην κοιτάς που τελειώνει το έργο είναι νύχτα κι ο χρόνος σωπαίνει. Σαν σκιά στο παράθυρο φεύγω, μα η καρδιά είναι εδώ κι επιμένει (Κατερίνα Μπιρικάκη) Κάποτε ζούσαμε στον ίδιο ουρανό με ίδιες λέξεις και ονόματα τώρα φορώ ένα πουκάμισο αδειανό ίδιο με τα δικά σου χρώματα