Στους «Άγραφους χάρτες», την πρώτη ποιητική συλλογή του Βάιου Κανδήλα, ξετυλίγεται ένα λυρικό οδοιπορικό όπου η αγάπη, ο έρωτας, η μνήμη και η αναζήτηση συνυφαίνονται με εικόνες από τη θάλασσα και τη φύση. Με γλώσσα που αντλεί από την παράδοση αλλά παραμένει σύγχρονη και προσωπική, ο ποιητής χαρτογραφεί διαδρομές συναισθημάτων και εμπειριών που παραμένουν ανεξερεύνητες.Μέσα από είκοσι τρία ποιήματα, ο Κανδήλας δημιουργεί έναν κόσμο όπου το όνειρο συναντά την πραγματικότητα, και η προσωπική μυθολογία μετουσιώνεται σε καθολική εμπειρία.ΚΑΝΟΝΑΣάγραφους χάρτες άπλωνες που είχανε νοτίσειαφού ο χειμώνας κέρδιζε χρονιά χρονιά το θέροςμα μέσα σου το πίστευες πως θα ’βρεις ένα μέροςκάπου μακριά που ομορφιά θα ’χει να σου χαρίσειέφυγες είπανε αργά σε νύχτας μονοπάτιμε συντροφιά τη σιγαλιά, μπουνάτσα και σελήνηπάσχιζε με τ’ ασήμι της τα πόδια να σου πλύνεινα πάρει από πάνω σου το κύμα και τ’ αλάτιπροχώρησες με λόγο ορθό εμφατικά μονάχητο διάβα σου ’χε σιγουριά και κάποια προστασίαμέσα βαθιά σου όμως το ένιωθες που στην ουσίαόσο μακριά κι αν θες να πας κι άλλο μακριά θα υπάρχει