Πρόκειται για μια εσωτερική ενδοσκόπηση του ποιητή, η οποία υλοποιείται με τη μορφή διαλόγου και βαθύτερων προβληματισμών σχετιζόμενων με τη γέννηση-δημιουργία, ανθρώπινη πορεία-εξέλιξη, αφύπνιση και εσωτερική πάλη με το εγώ. Μέσα από τις εικόνες που δημιουργούνται και μέσα από το οικείο γλωσσικό ύφος προσδίδεται μια αμεσότητα στον αναγνώστη, καθιστώντας τον από απλό παρατηρητή σε σιωπηλό μέτοχο της ποιητικής-φιλοσοφικής σκέψης, η οποία –βαθιά υπαρξιακή στα θεμέλιά της– αναδύεται μέσα από τα μύχια του ψυχικού κόσμου.