Η θαμπότητα της άλω, η επικείμενη κακοκαιρία, το αναπάντεχο και το ρίσκο χαρακτηρίζουν μερικά διηγήματα. Μέσα στην ομίχλη του χρόνου, στη ζυγαριά των πεπραγμένων, στην επισκίαση των πλανητών ταράζουν την έκβαση των γεγονότων. Υπάρχουν όμως τα στέμματα για άλλα διηγήματα. Προμηνύματα και προπομποί καλοκαιρίας, απρόσκοπτων ταξιδιών στη θάλασσα και στη ζωή. Στέμματα δόξας για τις Μεσολογγίτισσες πρόσφυγες, τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Ανδρέα Μουστοξύδη, τον Νικόλαο Χαλικιόπουλο Μάντζαρο, τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Δημήτρη το δάσκαλο, τον αυστραλό ράφτη, τους ανθρώπους της εργασίας και της ανεργίας, τα μάγια τελευταία λύση απελπισίας. Κι ο έρωτας; Πάντα παρών με τη γοητεία και την αμφιβολία της άλω με τα στέμματα της αγάπης.