Πέμπτη ποιητική συλλογή της Βάνιας Κατελανή-Κούλεϋ. Στον πρόλογό του ο ποιητής Γιάννης Κορίδης αναφέρει:... Η ποιήτρια-ζωγράφος, με το ένα χέρι γράφει και με το άλλο εικονογραφεί. Εκεί, στην κουπαστή, συγκεντρωμένος ο κόσμος της σέρνει τον αγιάτρευτο χορό...... Η Βάνια ακροβατεί. Η Βάνια παίζει με το λυκαυγές. Η Βάνια ερωτοτροπεί με το λυκόφως. Δέσμη φωτός διασπάται. Ανασυντίθεται και ξανά από την αρχή.Η Ποίηση ταξιδεύει. Τα χρώματα ταξιδεύουν. Ύμνος και θρήνος το βάσανο της φυλής συνδαυλίζει φωτιές στα μύχια.Η Βάνια κόβει και ράβει τις λέξεις, τις νταντεύει στα γόνατα της ψυχής, τις λούζει και τις χτενίζει κάτω από το αστρί και το φεγγάρι. Κι ας φαίνεται ιδιότροπη η άγονη γραμμή. Μονομιάς θάλασσα κι ουρανός βουλιάζουν μέσα σου.Η Βάνια η Ποίηση, η Βάνια η Ζωγραφική παντρεύει το Χτες με το Σήμερα. Εκμαυλιστής το Αιγαίο παίζει μαζί τους. Υπέροχο ωσάν ερωτικό φιλί στο στόμα.Της Βάνιας τα όρια έχουν ονόματα: Αγάπη, Στοργή, Μεγαλοψυχία.Απλόχερα μας προσφέρει την τριανταφυλλόχρωμη αυγή της θάλασσας του Αιγαίου, με μόνιμο σηματωρό τη μάγισσα Άγονη Γραμμή της.