Πριν την αυγήΔεν μας συνόδεψε κανείςσ’ εκείνο τον σταθμό πουτον στερνό αποχαιρετισμόνομίσαμε πωςδώσαμε στην Άνοιξηκαι στο μεγάλο της όνειρονα τιναχθεί σαν νέος σπόροςστον αιθέρα.Μόνοι καθίσαμε στονοτισμένο το παγκάκικαι θρηνήσαμε,που άδειασε έτσι άξαφναη μέρα μας από Άνοιξηκαι από ουρανό.