Ο Μπαμπάς Φάλαινα είναι μια συλλογή από 9 μικρά διηγήματα, γραμμένα σε πρωτοπρόσωπη γραφή.Μιλάνε για τον έρωτα, τις σχέσεις, τον αποχωρισμό -πραγματικό και μη- κυριολεκτικά και μεταφορικά σε ένα αλληγορικό έγκλημα, σε μια ψυχοθεραπευτική συνάντηση 45΄. Η Άλκη Ζέη αναφέρει στον Πρόλογο του βιβλίου:Να γράφεις με φροντίδα, αλλά όχι υπερβολικά. Μην τα χαϊδεύεις, μην τα στιλβώνεις, να είσαι άκομψος και θρασύς. Η συντομία είναι αδελφή του ταλέντου, λέει ο Τσέχωφ. Κι η Ιωάννα είναι σύντομη. Οι φράσεις της είναι απλές και κοφτές χωρίς όμως να στερεί τίποτα από αυτό που θέλει να μεταδώσει στον αναγνώστη.