ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΈδειχνε αμέριμνος:Το φυσικό του κάλλος στερεωμένοεπί άγουρου πάθους περιέβαλλε μιαν ένταση πόθου,στολίδι ευχαριστήριο στ' ουρανού τη μεγαλοσύνη.Παγωμένη ματιά, αν και ανεπαίσθητα μειδιώσα,περιέφερε στην εξελικτική του σώματος πορείαγλυκόπικρες αναμνήσεις κι απαντεχούμενα θαυμαστικάαπό την προς τα ουράνια ενατένιση.Άκουγες εντός του τον θόρυβο του συγχρωτισμού,των επιθυμιών, της ζέσης της ηδονής και τη ζάλητων εμμονικών απαιτήσεων.Του φυσικού κάλλους εφήμερο το κλέος,πλημμύριζε ευωδιές παντού και υποσχόμενα λάφυραταγμένα σε κάποιαν, ίσως, εφάμιλλη ωραιότη.Μετέωρη η προσοχή μου και η ησυχία μέσα μουακούστηκε ανοίκεια του τρόπου ζωής μου,όταν αίφνης, στο έρεβος των στοχασμών μου, η ματιά μουκατέγραψε το υπό μάλης βιβλίοAu Plaisir de Dieu de Jean d'Ormesson.