Χειμερινό ιντερμέτζοΑδέσποτος άνεμοςαπ’ τη χαραμάδακι έξω βοή του άγριου χειμώνακρύο, σφιχταγκάλιασμαη θαλπωρή φουντώνειστο λάγνο μου αηδόνι.Στο φλογισμένο στήθος σουέρωτας, αγάπης ξεχείλισμα-Σε θέλω, μου ψέλλισες...Το πρωί με το ξύπνημα ήτανόλη η γη στα λευκά- Ευτυχία, ευτυχία σου φώναξα!