Α Κ Ο Μ Α Π Ρ Ο Σ Π Α Θ ΩΠώς σαβανώνονται οι αγαπημένοιΜέσα στη λαλιάΠώς ταριχεύονται τα λόγιαΜες στα κείμεναΩ μάνα Που 'γινες σημαινόμενοΜα εγώ σε θέλω με ύλη και μορφήΚαι το χαμόγελό σουΣτα σημαίνονταΠου ακόμα προσπαθώΝα καταλάβω