Για μια μορφή που επρόκειτο να προκαλέσει τόσο φόβο και αηδία στη μεσαία τάξη της Αμερικής, στα μέσα και στα τέλη της δεκαετίας του '60, το οικογενειακό υπόβαθρο και η ανατροφή του James Douglas Morrison ήταν, με την πρώτη ματιά, κοινή στο έπακρο και σταθερή, μέσα στα όρια της συμβατικότητας. Τόσο πολύ που, στα μετέπειτα χρόνια, ο Jim αναφερόταν στους γονείς του σαν να είχαν πεθάνει και οι δύο, μία συνήθεια που σταμάτησε μόνο στα μέσα του 1969, εξηγώντας Απλά δεν ήθελα να τους ανακατέψω... Υποθέτω ότι το έλεγα σαν ένα είδος αστείου - είναι πολύ εύκολο να ανακαλύψεις τις προσωπικές λεπτομέρειες, αν θέλεις να κάνεις πραγματικά αυτό... Ενώ ένα τέτοιο αστείο είχε αρχίσει να γίνεται ενδεικτικό της προσωπικότητας του Morrison, η επιθυμία του Jim να μην αναμίξει τους γονείς του θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει μία πιο εγωιστική και συνειδητή βάση, γιατί, όσον αφορά τον George Steven Morrison, ήταν ένας στρατιωτικός καριέρας του Αμερικανικού Ναυτικού, που αποτελούσε τον προμαχώνα του κατεστημένου, από το οποίο ο Jim επιζητούσε να απελευθερωθεί.