Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΖΕΙΚι είναι κάποιες νυχτιές που τη μοναξιάνα την ακούσεις μπορείςστην τέντακαι στα ξύλινα παραθυρόφυλλα,που ο άνεμος, χτυπά.Την αφουγκράζεσαιστις φυλλωσιές του κήπουπου αντιστέκονται στ' αγέρι,στη στέγη του σπιτιούπου τελειώνουν το ταξίδι οι σταγόνεςστο δωμάτιο με το ανάκλιντροστις συζητήσεις,στον ήχο της πένας που σέρνεται στο χαρτί.Κι είναι κάποιες νύχτεςπου η μοναξιά κατασπαράζει -τ' άυλα ζωτικά σου όργανα.[Από την έκδοση]