Στις αγέλαστες µέρες εσύ να γελάς.Εσύ να γελάς να ξεθωριάζεις το µαύρο µου.Εσύ να γελάς να γυρίζει η γη µου γαλήνια. Εσύ να γελάς να βρίσκει το νόηµά της η ζήση µου.Εσύ να γελάς πριν ξεψυχήσει η ελπίδα µου…Στους απαρηγόρητους κόσµους.Στους βασανισµένους καιρούς.Στους δυστυχισµένους ανθρώπους.Και σε όλους αυτούς, εσύ να γελάς… Μ' ακούς;Να µου γελάς.