«Στην Ευτυχία Ι»:Των περασμένων οι αγέλαστες ημέρεςγλυκαίνουν και αχνοχαμογελούνλουσμένες στο ιλαρό φως της νοσταλγίας,ελιές που μεσ' στην άλμη ξεπικραίνουν.Τα χρόνια που περνούν δεν μας βαραίνουν,δεν είναι θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων,είναι λυχνάρια που το μέλλον μας φωτίζουντων αναμνήσεων ξοδεύοντας το λάδι·όσο από πίσω μας πληθαίνουνέμπειρη γνώση γαληνεύει την ψυχή μας,κι αν τύχει να 'χεις δίπλα σου την Ευτυχία,εύστοχα σημαδεύεις κι ακυρώνειςτην πρώτη συλλαβή της δυστυχίας.