Ξερίζωνες εντέλειεςΜε τέτοιες υλακέςΟικτρά η νύχτα σε ποθούσεΤο ποίημα έλιωνε στα δάκτυλαΚαι γω κοίταγα ηλίθιοςΝα στάζει απ' τις φτέρνεςΟ εαυτός σου.