Αφήστε τον Αδόλφο Χίτλερ (διά χειρός Νόρμαν Σπίνραντ) να σας οδηγήσει στα σκοτεινά και ταυτοχρόνως γκροτέσκα μονοπάτια του σιδερένιου του ονείρου: της απόλυτης δυστοπίας, όπου οι Αληθάνθρωποι προσπαθούν να καθαρίσουν τη Γη από τους μεταλλαγμένους. Τι μας θυμίζει, άραγε; Και πώς ο αναγνώστης δεν θα βρεθεί κάποιες στιγμές να σαγηνεύεται από το απόλυτο Κακό; Ένα βιβλίο για γερά στομάχια, ένα βιβλίο, που αν και με την πρώτη ματιά φαντάζει ευθέως φασιστικό, η ιδιοφυής πένα του Σπίνραντ το μετασχηματίζει -με έναν λεπτό, σχεδόν αδιόρατο τρόπο- σε ένα αντιφασιστικό αριστούργημα. Είμαστε αναγκασμένοι, στον βαθμό που μπορούμε να συνεχίσουμε να διαβάζουμε σοβαρά το βιβλίο, να σκεφτόμαστε, όχι τον Αδόλφο Χίτλερ και τα ιστορικά του εγκλήματα -ο Χίτλερ είναι απλώς το μέσο αποστασιοποίησης- αλλά να σκεφτούμε τον εαυτό μας: τις ηθικές μας υποθέσεις, τις ιδέες μας περί ηρωισμού, την επιθυμία μας να κυβερνούμε ή να κυβερνιόμαστε, τους δίκαιους πολέμους μας. Εκείνο που προσπαθεί να μας πει ο Σπίνραντ είναι ότι αυτό συμβαίνει εδώ και τώρα. Ούρσουλα Λε Γκεν Ενοχλητικά συναρπαστικό [...] Ο έκπληκτος αναγνώστης μπορεί μόνο να αναρωτιέται άφωνος. Χάρλαν Έλισον Η άγρια πίστη του Χίτλερ στο παράλληλο σύμπαν του υπερνικά το κριτήριό σας για την αξιοπιστία του [...] και σας μεταφέρει στην καρδιά του τρόμου [...] αυτό το βιβλίο θα του δώσει εκείνο το είδος της αθανασίας που του αξίζει! Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ