Η μαμά, πάντα γυρίζει. Γιατί να μη γυρίσει και τώρα;Μπορεί να την πιάσει η αστυνομία.»Τι έκανε;Τίποτα δεν έκανε. Είναι...Η κόμισσα έβγαλε έναν βαθύ αναστεναγμό που έκανε ν' αναδευτεί το μαργαριταρένιο της κολιέ. Τα μάτια της βούρκωσαν.Είναι... τι; ρώτησα.Είναι εβραία.Ε, και; Όλοι εβραίοι είμαστε στην οικογένεια. Κι εγώ ακόμα.Επειδή είχα δίκιο, με φίλησε και στα δύο μάγουλα.Κι εσύ, κυρία...; Εβραία είσαι κι εσύ;Όχι. Εγώ είμαι Βελγίδα.Σαν κι εμένα.Ναι· σαν κι εσένα... και χριστιανή.Χριστιανή είναι το αντίθετο του εβραίου;Το αντίθετο του εβραίου είναι ναζί.Τις χριστιανές δεν τις πιάνουν;Όχι.Οπότε, καλύτερα να 'σαι χριστιανή...Εξαρτάται με ποιον έχεις να κάνεις.1942, Βέλγιο. Ο επτάχρονος Ζοζέφ είναι ο μοναχογιός μιας εβραϊκής οικογένειας που προσπαθεί να αποφύγει τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως των Ναζί. Για να τον σώσουν, τον παραδίδουν στον πατέρα Πονς, έναν ιερέα της επαρχίας -έναν δίκαιο-, που πασχίζει να σώσει μικρά παιδιά από τη φρίκη του Ολοκαυτώματος. Το οικοτροφείο του ιερέα που στεγάζει τον Ζοζέφ μαζί με πολλά άλλα εβραιόπουλα, μετατρέπεται σε μια πραγματική κιβωτό, καθώς ο μικρός ανακαλύπτει πως ο πατήρ Πονς, σαν νέος Νώε, επιδίδεται σε μια κρυφή δραστηριότητα που αποσκοπεί στη διάσωση ενός πολιτισμού απειλούμενου με εξαφάνιση.Χωρίς ηθικολογίες ή σκληρές περιγραφές της απάνθρωπης μοίρας των θυμάτων του ναζισμού, ο Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ δημιουργεί μια ιστορία για τη φιλία, το κουράγιο, την αποδοχή της διαφορετικότητας των πολιτισμών και των θρησκειών στην πιο σκληρή στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας.